Loading...

Wędrówka na La Rhune: 4 najpiękniejsze trasy do pokonania

W tym roku wędrowało tu 555 osób

Opublikowano dnia 19 października 2026 - Zmodyfikowano w dniu 19 października 2026

Zespół redakcyjny Decathlon Outdoor
Spektakularny wschód słońca nad morzem chmur, z górami wyłaniającymi się na horyzoncie. Złote światło słoneczne rozświetla niebo, tworząc spokojną i inspirującą atmosferę. Ascain - Pireneje Atlantyckie. FrancjaWidok panoramiczny zielonej doliny schodzącej ku morzu, z polami uprawnymi i drzewami w jesiennych barwach. Sare - Pireneje Atlantyckie. FrancjaWidok panoramiczny zielonej doliny pod czystym błękitnym niebem z kilkoma białymi chmurami, ze szczytu trawiastego wzgórza, na którym pasą się dwie czarne krowy. Sare - Pireneje Atlantyckie. Francja

Panoramiczny widok na Kraj Basków, Hiszpanię i wybrzeże Landes: wędrówka na szczyt La Rhune ma wszystko, czego potrzeba. Dodaj do tego niemal stuletnią kolejkę zębatą, a otrzymasz wszystkie argumenty, by wyruszyć na szlaki tego pomnika Pirenejów Atlantyckich. Perła Pirenejów do odkrycia dzięki naszej bezpłatnej aplikacji turystycznej.

Gotowi na spotkanie z celebrytą południowego zachodu? Nie, nie mówimy o sportowcu czy lokalnym piosenkarzu, ale o górze – szczycie La Rhune. Bo właśnie o to chodzi: La Rhune to jeden z symboli wędrówek w Pirenejach Atlantyckich, a szerzej – w Kraju Basków.

Z czego wynika sława tego 905-metrowego szczytu wznoszącego się nad 12-kilometrowym masywem? Nie jest to najwyższy szczyt Nowej Akwitanii, ale wędrówka na La Rhune to gwarancja pocztówkowych widoków: z jednej strony zatoka Saint-Jean-de-Luz i wybrzeże Landes, z drugiej łańcuch Pirenejów, a na południu Hiszpania, która zaczyna się właśnie na szczycie La Rhune.

Jednak jej popularność może wynikać z nie mniej słynnej kolejki zębatej La Rhune. Od 1924 roku ta mała kolejka wspina się po stromych zboczach góry, przewożąc turystów, którzy rezygnują z pieszej wędrówki.

Skoro mowa o szlakach, trasach pieszych i spacerach, domyślamy się, że zastanawiasz się: "Jak wejść pieszo na La Rhune?" lub "Skąd zacząć wejście na La Rhune?". Bez obaw, przygotowaliśmy zestawienie najlepszych tras spacerowych w zależności od punktu startowego i poziomu trudności.

  1. La Rhune z Ascain
  2. La Rhune z Olhette
  3. La Rhune z przełęczy Saint-Ignace
  4. La Rhune z Sare

Jako pierwszą opcję wejścia na La Rhune proponujemy start z wioski Ascain, do której należy szczyt. Możesz wyruszyć z centrum lub zaparkować na parkingu przy kamieniołomach na wysokości 145 metrów.

Na starcie znajdziesz tablicę informacyjną opisującą bogactwo fauny i flory, którą można spotkać podczas wędrówki: sępy płowe, koniki pottok, owce rasy Manech o rudych głowach czy rosiczkę (Drosera Rotondifolia), roślinę owadożerną z torfowiska Trois Fontaines.

Stamtąd prowadzi kilka tras, ale zazwyczaj należy liczyć 2 godziny na podejście i 1,5 godziny na zejście. Uwaga, ostatni, dość kamienisty odcinek jest bardziej techniczny, ale przy dobrych butach trekkingowych nie stanowi problemu.

Kolejną opcją szlaku na La Rhune jest start z miejscowości Trabenea, obok Olhette, w gminie Urrugne. Masz tam możliwość wyboru między dwoma szlakami, które można połączyć w pętlę o długości 14,5 km z przewyższeniem nieco ponad 1070 metrów.

Podążając za słynnymi czerwono-białymi oznaczeniami na południe, wejdziesz na szlak GR®10, który przecina Pireneje. Będziesz nim szedł aż do restauracji Venta Yasola, położonej tuż za granicą. Stamtąd skręcisz na wschód, zygzakiem wzdłuż granicy, aż do La Rhune. Jeśli jednak na początku nie wybierzesz GR®, przejdziesz przez przełęcz Trois Fontaines i jej torfowisko oraz obok chaty Arano Xola.

Są to trasy dłuższe niż inne, ale o mniej gwałtownym przewyższeniu, rozłożonym na większym dystansie, co czyni je nieco "łatwiejszymi".

Najłatwiejszy sposób na dotarcie do La Rhune znajduje się na przełęczy Saint-Ignace... ponieważ stamtąd odjeżdża kolejka zębata! Jeśli jednak kolejka jest pełna (co często zdarza się w szczycie sezonu) lub masz ochotę na wysiłek, można wejść pieszo. Zalecamy jednak wyruszyć dość wcześnie, aby uniknąć tłoku na tej nieco wymagającej trasie.

Tutaj trochę się spocisz: zanim pokonasz 5 kilometrów dzielących Cię od szczytu, będziesz musiał wspiąć się na ponad 800 metrów przewyższenia. Nie bój się jednak, nie spiesz się – pozwoli Ci to podziwiać widoki w towarzystwie pottoków, małych, półdzikich kucyków, które wylegują się w baskijskich górach.

Czwarta opcja startu na La Rhune znajduje się na południe od przełęczy Saint-Ignace, w gminie Sare. To żywa pocztówka ukryta w sercu gór – łatwo zrozumieć, dlaczego Sare zostało wybrane najpiękniejszą wioską we Francji.

Podobnie jak w przypadku szlaku z przełęczy Saint-Ignace, tutaj również łydki dostaną wycisk, choć podejście jest nieco mniej wymagające. Nie sposób przegapić startu przy froncie w wiosce: znów wchodzimy na trasę GR®10 z jej dwukolorowymi oznaczeniami.

Po dotarciu na szczyt i nabraniu sił możesz wrócić tą samą drogą lub skierować się na pobliski hiszpański szczyt Pilotalekugaña, tworząc 10-kilometrową pętlę, na której prawdopodobnie spotkasz sępy płowe i pottoki.

Twoje pytania dotyczące wędrówek na La Rhune

Istnieje kilka czynników, które należy wziąć pod uwagę, planując wycieczkę na La Rhune. Ponieważ szczyt ten jest bardzo popularny i łatwo dostępny dzięki turystycznej kolejce, jeśli chcesz uniknąć tłumów, nie wybieraj się tam w szczycie sezonu, czyli od 15 lipca do końca sierpnia. Jeśli masz taką możliwość, spróbuj wybrać się tam jesienią, kiedy góry nabierają miedzianych barw.

Możesz również spróbować dostosować się do prognoz pogody. W deszczowe dni na szczycie La Rhune pojawia się mniej ludzi. Wynik nie jest jednak gwarantowany: albo skończysz z głową w chmurach przy ograniczonej widoczności, albo, jeśli będziesz mieć szczęście, będziesz mógł podziwiać widok na morze chmur.

Jeśli chodzi o temperaturę, nie ma tu żadnej dokładnej nauki; zalecamy zawsze sprawdzać prognozę pogody przed wyruszeniem na szlak.

W środku lata na szczycie La Rhune może być dość gorąco, co wynika z połączenia słońca Kraju Basków oraz braku lasów, a tym samym cienia.

Pamiętaj jednak, że klimat oceaniczny typowy dla tego zakątka Pirenejów Atlantyckich jest dość deszczowy, głównie ze względu na bliskość ciepłych wód Zatoki Biskajskiej i niewielką wysokość La Rhune.

Nie przeszkadza to jednak w tym, by La Rhune czasami pokrywała się śniegiem zimą.

Jak wspomniano powyżej, słynna kolejka zębata na La Rhune odjeżdża ze swojej małej stacji na przełęczy Col de Saint-Ignace. Choć działa ona od prawie 100 lat, może być zamknięta z różnych powodów, w tym z powodu prac konserwacyjnych. Zawsze warto wcześniej sprawdzić informacje na stronie internetowej kolejki.

Więcej inspiracji: Pireneje Atlantyckie i okolice